Λίμνη Βουλιαγμένης: Εργασίες για την αποκατάσταση της νομιμότητας

Την αναστολή λειτουργίας της Λίμνης Βουλιαγμένης από τις αρχές Νοεμβρίου έως τον Φεβρουάριο προκειμένου να πραγματοποιηθούν εργασίες κατεδάφισης και καθαιρέσεων παράνομων κατασκευών περασμένων δεκαετιών βάσει δικαστικής απόφασης ανακοίνωσε ο Δήμαρχος Γρηγόρης Κωνσταντέλλος. Η διοίκηση του Δήμου απέστειλε επιστολή στην διαχειρίστρια εταιρεία ζητώντας να μεριμνήσει για την δυνατότητα εισόδου στην λίμνη με τη λήψη των απαιτούμενων μέτρων ασφαλείας, τόσο για το κοινό, όσο και για τους λουόμενους των ιαματικών λουτρών, για όσους έχουν σοβαρούς ιατρικούς λόγους. Κατόπιν αυτού, έλαβε διαβεβαιώσεις από την εταιρία διαχείρισης, ότι οι εργασίες θα ολοκληρωθούν το αργότερο σε 3 μήνες. Για το θέμα εξέδωσε ανακοίνωση η δημοτική αρχή, όπου μεταξύ άλλων τονίζει για το χρονικό των γεγονότων παρακάτω:

Το 2015 οι Επιθεωρητές Περιβάλλοντος διενήργησαν αυτοψία και διαπίστωσαν αυθαίρετες κατασκευές στους χώρους της Λίμνης. Στη συνέχεια, η ιδιοκτήτρια του χώρου, Εκκλησία της Ελλάδος και η μισθώτρια εταιρεία υπήγαγαν τις αυθαίρετες κατασκευές στον ν.4178/13. Μετά την υπαγωγή, η Διεύθυνση της Υπηρεσίας Δόμησης του Δήμου με έγγραφό της προς το Υπουργείο Περιβάλλοντος, υπογεγραμμένο από την Διευθύντρια και την προϊσταμένη αυθαιρέτων, διαφώνησαν με την υπαγωγή αυτή και έκριναν ότι είναι ακυρωτέα ως προς όλες τις κατασκευές που ανεγέρθησαν μετά την ισχύ του διατάγματος προστασίας της Λίμνης, δηλαδή πρακτικά όλες τις κατασκευές που ανεγέρθηκαν από τις μισθώτριες εταιρείες τις τελευταίες δεκαετίες. Στη συνέχεια ο κ. Διονυσόπουλος από την Κίνηση Πολιτών Βουλιαγμένης προσέφυγε στο Υπουργείο Περιβάλλοντος και όχι η Εκκλησία και η μισθώτρια εταιρεία, όπως ισχυρίζεται. Η προσφυγή εξετάστηκε από το αρμόδιο όργανο, το Συμβούλιο Πολεοδομικών Θεμάτων (ΣΥΠΟΘΑ) και απορρίφθηκε.

Η Διεύθυνση ΥΔΟΜ και η προϊσταμένη της κλήθηκαν στη συνεδρίαση του ΣΥΠΟΘΑ και υπέβαλαν απόψεις κατά της νομιμοποίησης των αυθαιρέτων, όπως σαφέστατα προκύπτει από τα έγγραφα που προσκομίστηκαν. Τα έγγραφα της ΥΔΟΜ που μνημονεύει η απόφαση ΣΥΠΟΘΑ δεν δικαιώνουν τη μισθώτρια εταιρεία, αντιθέτως επιχειρηματολογούν ξεκάθαρα κατά της υπαγωγής. Συνεπώς αναληθώς υποστηρίζεται σε ανακοίνωση του κ. Διονυσόπουλου ότι δήθεν η Διεύθυνση ΥΔΟΜ υποστήριξε τη μισθώτρια εταιρεία κατά την συνεδρίαση του ΣΥΠΟΘΑ. Επιπροσθέτως, ουδέποτε κρίθηκε αντισυνταγματική κάποια παράγραφος του ν.4178/13, όπως εσφαλμένα ισχυρίζεται ο κ. Διονυσόπουλος. Τον νόμο αυτόν, καθώς και τα διατάγματα προστασίας της Λίμνης εφαρμόζει στο ακέραιο η Υπηρεσίας Δόμησης.

Η ακύρωση της υπαγωγής έγινε από την ΥΔΟΜ στις 22/10/2020. Είχαν μεσολαβήσει ερωτήματα στο Νομικό Συμβούλιο του κράτους κλπ, λόγω 2 αντικρουόμενων αποφάσεων, αυτήν του ΣΥΠΟΘΑ και αυτήν του Διοικητικού Εφετείου, στο οποίο είχε παράλληλα προσφύγει ο κ. Χουλιαράκης συγγενής του κ. Διονυσόπουλου. Κατά της απόφασης αυτής του Διοικητικού Εφετείου είχαν επίσης προσφύγει στο ΣτΕ τα Ιαματικά Λουτρά Α.Ε. (ιδιοκτήτρια) και η προσφυγή τους δεν έχει ακόμη εξεταστεί. Το ερώτημα της ΥΔΟΜ προς το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους ουδέποτε απαντήθηκε επί της ουσίας, ωστόσο η Διεύθυνση ΥΔΟΜ προχώρησε στην ακύρωση της υπαγωγής. Μετά την ακύρωση της υπαγωγής που έκανε η Διεύθυνση ΥΔΟΜ, τα αυθαίρετα κρίνονται κατεδαφιστέα. Η Διεύθυνση ΥΔΟΜ όμως δεν είναι υπηρεσία «κατεδαφίσεων», όπως εσφαλμένα ισχυρίζεται ο κ. Διονυσόπουλος. Τις κατεδαφίσεις διενεργεί η Αποκεντρωμένη Διοίκηση με σειρά προτεραιότητας, δηλαδή μετά την πάροδο πολλών ετών.

Αξίζει να σημειωθεί, ότι κατά τη διάρκεια της προηγούμενης αλλά και της τρέχουσας δημοτικής περιόδου (2014-σήμερα) δεν έγινε καμία οικοδομική εργασία ούτε αυθαίρετη κατασκευή στην Λίμνη Βουλιαγμένης. Σχεδόν το σύνολο των παράνομων κατασκευών έχουν γίνει πριν το 1981 όπως προκύπτει από επίσημες τεχνικές φωτοερμηνίες της περιόδου 1969-1989. Η υποβολή των υπαγωγών έγινε από τους ιδιοκτήτες απ΄ ευθείας στην ηλεκτρονική πλατφόρμα του ΤΕΕ και όχι στην ΥΔΟΜ του Δήμου. Τα ΣΥΠΟΘΑ στο οποίο προσέφυγε για ακύρωση των υπαγωγών του 2016 η «Κίνηση Πολιτών Βουλιαγμένης», είναι Κρατικό Όργανο και όχι δημοτικό το οποίο ομόφωνα δυστυχώς απέρριψε την ακύρωση των υπαγωγών. Η επίσημη έγγραφη τοποθέτηση του Δήμου μέσω της ΥΔΟΜ στο ΣΥΠΟΘΑ ήταν η ακύρωση των υπαγωγών. Το σχετικό έγγραφο είναι στη διάθεση του οποιοδήποτε.

Η αίτηση ακύρωσης του συγγενούς του κ. Διονυσόπουλου και όχι του ιδίου, στο Διοικητικό Εφετείο για ακύρωση της απόφασης του ΣΥΠΟΘΑ είχε ως αντίδικο τους ιδιοκτήτες της Λίμνης και κανέναν άλλο. Αν και η αγωγή στρέφεται εναντίον του Υπουργείου Περιβάλλοντος ως προϊσταμένου κλιμακίου του ΣΥΠΟΘΑ κανένας εκ της κεντρικής ή δημοτικής διοίκησης δεν παρέστη ούτε αντιδίκησε με τον κύριο Χουλιαράκη κατά την εκδίκαση της αίτησης ακύρωσης. Η ΥΔΟΜ της οποίας ζητήθηκε η άποψη εγγράφως και πάλι επιχειρηματολόγησε υπέρ της ακύρωσης των υπαγωγών για τις κατασκευές που έγιναν μετά την ισχύ του διατάγματος προστασίας της Λίμνης (1981). Η εκδίκαση της αίτησης ακύρωσης έγινε στο Δευτεροβάθμιο Δικαστήριο (Διοικητικό Εφετείο Πειραιά – Ακυρωτικό) αλλά σε πρώτο βαθμό. Η εκδίκαση σε δεύτερο βαθμό θα γίνει στο ΣτΕ αν και μετά την κατεδάφιση των αυθαίρετων κατασκευών σύμφωνα με την Εφετειακή απόφαση η προσφυγή στο ΣτΕ είναι πλέον άνευ αντικειμένου. Η ΥΔΟΜ μετά την έκδοση της απόφασης και τις συνεννοήσεις με το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους του 10/2020 ανακάλεσε τις υπαγωγές. Από τον 11/2020 έως και τον 04/2021 οι υπηρεσία αυτοψιών της ΥΔΟΜ δεν λειτούργησε λόγω περιορισμών Covid 19 (με εξαίρεση την αυτοψία σε επικίνδυνες κατασκευές). Η απομάκρυνση των αυθαίρετων κατασκευών δεν μπορούσε να γίνει μέσα στο καλοκαίρι γιατί θα διέκοπτε την λειτουργία της Λίμνης.

Η κατεδάφιση αφορά μέρος τμήματος του υδροθεραπευτηρίου το οποίο χρήζει ειδικών υποστυλώσεων στατικότητας για το υπόλοιπο κτίριο και δύο μικρότερα κτίρια στο πίσω μέρος της Λίμνης εκ των οποίων το ένα είναι εγκαταλελειμμένο και το άλλο αποθηκευτικός χώρος. Τα κτίρια που θεωρούνται παράνομα είναι κατασκευασμένα πριν το 1975 όπου τη διαχείριση της Λίμνης την είχε ο ΕΟΤ.