Περί κανονικότητος…

Από τον Τζίμμυ Κορίνη

Η λέξη αυτή έπαιξε πολύ στην πρόσφατη «κυνομαχία» στην Βουλή, τώρα τελευταία, και εξακολουθεί να παίζει ακόμα, αντιγραφόμενη από τους διάφορους αιθεροβάμονες που δεν ξέρουν ούτε καν την ορθογραφία της λέξεως «κανονικότης»…

Μιλάω για τους υποτιθέμενους παραμοφωμένους «διανοητές» της αριστεράς, που λένε τον Ιούνιο «Ιούνη» και τον Ιούλιο «Ιούλη» προκαλώντας, σε μένα προσωπικά, αναγούλα, επειδή δολοφονούν την ακριβέστερη και πιο ωραία γλώσσα του κόσμου… Η λέξη αυτή, λοιπόν, στην αρχή με θύμωσε, αλλά πολύ σύντομα, με έκανε να γελάω –με σχετική πικρία, βέβαια– κάθε φορά που την ακούω την διαβάζω ή την σκέφτομαι επειδή, αν την καλοεξετάσεις με καθαρό μυαλό, είναι πραγματικά αστεία.

Είναι αστείο το να διαλαλείς (ως κανονικός παλιομοδίτικος ντελάλης) ότι επιστρέψαμε ή επιστρέφουμε στην «κανονικότητα» όταν εγώ, και χιλιάδες, αν όχι εκατομμύρια σαν εμένα, κάτοικοι αυτής της ταλαίπωρης χώρας, πριν πέσουμε για ύπνο το βράδυ –αλλά ακόμα και μέρα μεσημέρι– πρέπει να επιθεωρήσουμε κάθε γωνιά του σπιτιού μας ή του διαμερίσματός μας, προκειμένου να βεβαιωθούμε ότι δεν έχουμε αφήσει καμιά πόρτα ή κανένα παράθυρο ανασφάλιστο, ασύρτωτο, δίχως κάγκελα, δίχως κάποιου είδος συσκευή συναγερμού, πριν πέσουμε για ύπνο και πάλι, έστω κι αν έχουμε βεβαιωθεί ότι είναι όλα εντάξει, να πέφτουμε για ύπνο με τον φόβο ότι μπορεί να ξυπνήσουμε ξαφνικά, στη μέση της νύχτας, με ένα μαχαίρι ή και κατσαβίδι στο λαιμό από κάποιον αλλοδαπό αδίστακτο κακοποιό που του είπαν (οι αριστεροί «διανοητές») ότι η Ελλάδα είναι ξέφραγο αμπέλι, κι ότι είναι όλοι ευπρόσδεκτοι –πώς λέμε, «κουτσοί στραβοί όλοι στον Άγιο Παντελεήμονα»– και ήρθε να κάνει «μπίζνες», ακόμα και δολοφονώντας υπέργηρους Έλληνες ανυπεράσπιστους πολίτες, ή από κάποιον ντόπιο κακοποιό που είτε του έδωσαν άδεια για να πάρει λίγο καθαρό αέρα (διάβαζε νόμος Παρασκευόπουλου) ή τον απέλυσαν εντελώς, επειδή βρήκε κάποιο παραθυράκι στον όχι τόσο σφιχτό νόμο περί του αντιθέτου ή «λάδωσε» κάποιον πρόθυμο γιατρό για να τον προμηθεύσει με ντουκουμέντα ότι είναι πολύ ΑμεΑ ή ακόμα και στα πρόθυρα του θανάτου και πρέπει να πάει να πεθάνει στο σπίτι του!

Άσε που δεν μπορείς καν να κυκλοφορήσεις ή να μπεις σε μέσο μαζικής συγκοινωνίας χωρίς διατρέχεις τον κίνδυνο να βρεθείς αντιμέτωπος με μια άλλη «κανονικότητα» που λέγεται κλεψιά, λωποδυσία, αρπαγή τσάντας, πορτοφο- λιού, μετρητών κ.λπ. από «εισαγόμενους» αριστοτέχνες πορτοφολάδες που, ακούγοντας κι αυτοί το κάλεσμα των αριστερών «διανοητών» και οπαδών της διεθνοποιήσεως, μπήκαν στην ταλαίπωρη Ελλαδίτσα και της έχουν αλλάξει τα φώτα στην κλεψιά.