Γιάννης Πλουμίδης: Ο άνθρωπος που ζει και αναπνέει για τον Πρωτέα Βούλας

Υπάρχουν φίλαθλοι, υπάρχουν οπαδοί, υπάρχει και ο Γιάννης Πλουμίδης, που αποτελεί μια κατηγορία μόνος του. Μια σχέση έντονου πάθους για το άθλημα της καλαθοσφαίρισης, μια σχέση αγάπης, λατρείας και ολοκληρωτικής αφοσίωσης για τον σύλλογο του Πρωτέα Βούλας.

«Βρίσκομαι τριάντα πέντε χρόνια δίπλα στον σύλλογο, στην ίδια οικογένεια, γιατί ο Πρωτέας Βούλας ήταν, είναι και θα είναι η ζωή μου, η αναπνοή μου, το αίμα μου, η καθημερινότητα μου για πολλές δεκαετίες ακόμα», λέει στον «Δημοσιογράφο». Ο Γιάννης Πλουμίδης, γεννηθείς το 1947, γνώρισε τον μεγάλο του έρωτα το 1983, όταν πέρασε για πρώτη φορά το κατώφλι του Πρωτέα Βούλας και από τότε μέχρι σήμερα έχει γίνει το δεύτερο του σπίτι.

Από καθαριστής τερέν μέχρι Πρόεδρος

«Στον Πρωτέα πέρασα από όλα τα αξιώματα: Γενικός αρχηγός, έφορος των ομάδων, μέχρι πρόεδρος, αντιπρόεδρος και γενικός γραμματέας. Στα πρώτα χρόνια του γηπέδου υπήρξα ακόμα και φύλακας και καθαριστής του τερέν πριν από τους αγώνες», αναφέρει. Το όνομα του Γιάννη Πλουμίδη είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με όλα τα στάδια στην ιστορία του συλλόγου: Με τη σύσταση του γυναικείου τμήματος καλαθοσφαίρισης του Πρωτέα Βούλας το 1986, με την ίδρυση των ακαδημιών του Πρωτέα το 1992 και με την ταυτόχρονη διοργάνωση του εσωτερικού τουρνουά ακαδημιών «Αγγέλα Μικεδάκη» το 1992 στα ανοικτά γήπεδα του Πρωτέα. Αργότερα ήρθε η κατασκευή του κλειστού γηπέδου της Βούλας επί δημαρχίας Άγγελου Αποστολάτου, όταν γενικός γραμματέας αθλητισμού ήταν ο Γιώργος Βασιλακόπουλος και υφυπουργός Αθλητι- σμού ο Ανδρέας Φούρας, το 1996. Ακολούθησε η 1η άνοδος της γυναικείας ομάδας στις εθνικές κατηγορίες 1997.

Κλειστό Γήπεδο Βούλας

Το μεγάλο όραμα που είχε ο Γιάννης Πλουμίδης μόλις κόλλησε το μικρόβιο του Πρωτέα ήταν η δημιουργία ενός κλειστού γηπέδου που θα χρησιμοποιούνταν για τις ανάγκες του συλλόγου. Αφηγείται ο ίδιος: «Αγωνίστηκα σκληρά, ζητιάνεψα για να αποκτήσει ο Πρωτέας Βούλας το δικό του κλειστό γήπεδο. Παρακάλεσα αρμοδίους, δεν φοβήθηκα γραφειοκρατίες, με τους περισσότερους κατοίκους και προέδρους άλλων ομάδων να προσπαθούν να μπουν εμπόδιο στην κατασκευή του γηπέδου, αμφισβητώντας την προσφορά του τότε δημάρχου και τη δική μου στους καθ’ ύλην αρμοδίους. Οι περισσότεροι δεν με πίστευαν ότι τελικά θα γίνει κλειστό γήπεδο στη Βούλα. Όμως ξεπερνώντας τον εαυτό μου, με υπομονή, με όραμα, με κατάθεση καρδιάς, ψυχής και υγείας κατάφερα να γίνει το κλειστό γήπεδο και να παραδοθεί στις ομάδες τον Αύγουστο του 1996».

Το όνειρο που έγινε πραγματικότητα

Η απόλυτη ευτυχία για έναν φίλαθλο είναι η κατάκτηση της κορυφής για την αγαπημένη του ομάδα, ωστόσο για τον Γιάννη Πλουμίδη η μεγαλύτερη στιγμή που έχει ζήσει σε αυτά τα 30 χρόνια που βρίσκεται στον Πρωτέα Βούλας ήταν η κατασκευή του κλειστού γηπέδου γιατί χωρίς αυτό, δεν θα έρχονταν οι επιτυχίες του συλλόγου. Μια από αυτές και πιο σημαντική ήταν η κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδος από την γυναικεία ομάδα καλαθοσφαίρισης το 2013.

«Ταξιδέψαμε στο Βόλο για την τελική φάση της διοργάνωσης όπου στον ημιτελικό θα αντιμετωπίζαμε τον πανίσχυρο και αδιαφιλονίκητο φαβορί Παναθηναϊκό. Ήμουν σίγουρος ότι θα κατακτούσαμε το Κύπελλο, το πιστεύαμε όλοι, αθλήτριες, προπονητές, φροντιστές, διοίκηση γιατί πάνω απ’ όλα ήμασταν οικογένεια και μετά ομάδα. Μάλιστα, όταν ένας δημοσιογράφος με ρώτησε αν ήμασταν ευχαριστημένοι που φτάσαμε μέχρι τους 4, του απάντησα ότι ήρθαμε εδώ για να κατακτήσουμε την κορυφή», ανακαλεί.

Για την ιστορία, ο Πρωτέας Βούλας διέλυσε το «τριφύλλι» με 79-66 και την επόμενη ημέρα στον μεγάλο τελικό, επικράτησε του ΠΑΟΚ και σήκωσε στον ουρανό του Βόλου το πολυπόθητο τρόπαιο. Ο Πρωτέας Βούλας έγινε η πρώτη ομάδα Α2 Εθνικής Κατηγορίας που κατέκτησε ποτέ το Κύπελλο Ελλάδος Γυναικών.

Αναπολώντας το παρελθόν, ζώντας το παρόν και ανυπομονώντας για το μέλλον, στα μάτια του Γιάννη Πλουμίδη διαπιστώνει κανείς τη δίψα για νέα πράγματα, νέες φιλοδοξίες που θα μεγαλώσουν ακόμα περισσότερο τον σύλλογο. Γιατί αυτή η ομάδα είναι παιδί του, είναι γι’ αυτόν θρησκεία, ο Πρωτέας είναι για τον Γιάννη Πλουμίδη ό,τι ένα τσιγάρο ή ένα ποτηράκι κρασί για όλους. Εξάλλου το έχει δηλώσει πολλές φορές πως η τελευταία του επιθυμία είναι η σορός του πριν μεταφερθεί στο κοιμητήριο να περάσει για μία τελευταία φορά από το κλειστό γήπεδο της Βούλας, γιατί ο Πρωτέας είναι η μεγάλη του αγάπη και το παντοτινό σημείο αναφοράς της κοινωνικής του διαδρομής.