Τα έξυπνα και ασφαλή παιδιά χρειάζονται έξυπνα και ασφαλή τηλέφωνα

Ο Κωνσταντίνος Κονταρίνης είναι μαθητής της Γ’ τάξης στο 2ο Λύκειο Βούλας

του Κωνσταντίνου Κονταρίνη

Αποτελεί κοινό τόπο πλέον το γεγονός ότι οι ηλεκτρονικές συσκευές και κυρίως τα κινητά τηλέφωνα έχουν ασκήσει αξιοσημείωτη επιρροή ακόμα και σε αυτούς που δεν τα χρησιμοποιούν. Ειδικότερα, οι νέοι φαίνεται να έχουν μια τάση στην εξακολουθητική χρήση του κινητού τηλεφώνου και το γεγονός αυτό οδήγησε στην απαγόρευσή τους κατά τη διάρκεια του σχολικού ωραρίου.

Αυτή η κίνηση έγινε η αιτία πολλών διαμαρτυριών από μαθητές και γονείς οι οποίοι εξακολουθούν να υποστηρίζουν την χρησιμότητα που αδιαμφισβήτητα προσφέρει ένα κινητό. Υποστηρίζεται συχνά πως τα κινητά τηλέφωνα μπορούν να αποσπάσουν σε μεγάλο βαθμό την συγκέντρωση των μαθητών κατά την διάρκεια του σχολείου. Πράγματι, αυτό ισχύει σε πολλές περιπτώσεις, όμως δεν είναι αρκετό για να αγνοηθεί και η χρήσιμη πτυχή ενός τηλεφώνου.

Αναντίρρητα, η διευκόλυνση που προσφέρει στην επικοινωνία μεταξύ παιδιών και γονιών είναι καίρια σε επείγουσες καταστάσεις που μπορεί να προκύψουν κατά την διάρκεια της ημέρας. Είναι γνωστό ότι πολλοί μαθητές πλέον επιστρέφουν από το σχολείο με τα πόδια και σε αυτές περιπτώσεις θεωρώ την χρήση κινητού τηλεφώνου αναγκαία, καθώς δεν είναι λίγα αυτά που μπορεί να συμβούν όταν γυρνάει ένα παιδί από το σχολείο.

Η ανάγκη των εφήβων για κοινωνικοποίηση πίσω από τη διάδοση των κινητών

Κάτι ακόμα που θα έπρεπε να έχει ληφθεί υπόψη πριν τεθεί σε λειτουργία η συγκεκριμένη απαγόρευση είναι πως μια μεγάλη μερίδα παιδιών δεν επιστρέφει αμέσως μετά από το σχολείο στο σπίτι, αλλά επιλέγει μία έξοδο με φίλους και συμμαθητές. Σε μια τέτοια περίπτωση λοιπόν η επικοινωνία μεταξύ των παιδιών και των γονιών καθίσταται ιδιαίτερα δύσκολη, καθώς δεν υπάρχει άλλος τρόπος πέρα από το τηλέφωνο για να έρθουν σε επαφή, στην περίπτωση που συμβεί κάτι απρόοπτο.

Ωστόσο, θα ήταν αμέλεια να λησμονήσουμε τα αρνητικά που έχει επιφέρει η χρήση των κινητών στο σχολείο. Δεν υπάρχει αμφιβολία πως πολλοί μαθητές δεν περιορίζουν την χρήση του κινητού τηλεφώνου στις ώρες μετά από το σχόλασμα και δεν διστάζουν να τα χρησιμοποιήσουν ακόμα και κατά την διάρκεια της διδακτικής ώρας. Επίσης, δεν είναι λίγες οι φορές που έχουν αναρτηθεί στο διαδίκτυο αποσπάσματα από τον σχολικό χώρο, εκθέτοντας άτομα εν αγνοία τους, ακόμα και καθηγητές.

Με δεδομένα τα παραπάνω, δεν εκπλήσσει το γεγονός της απαγόρευσης των κινητών τηλεφώνων εντός του σχολικού χώρου. Εύκολα λοιπόν οδηγούμαστε στο συμπέρασμα πως πρέπει να υπάρξει μια μέση λύση στο συγκεκριμένο πρόβλημα. Η απαγόρευση αυτή αντιμετωπίζει τις συσκευές σαν να μην μπορούν να αξιοποιηθούν θετικά στην εκπαιδευτική διαδικασία και επίσης κατατάσσει τους μαθητές ως εκ προοιμίου ενόχους για τις αθέμιτες χρήσεις των συσκευών.

Θα αποτελούσε σοβαρή παράλειψη να μην τονίσουμε πως αυτό που κυρίως ευθύνεται για την έξαρση της χρήσης των κινητών είναι η ανάγκη του έφηβου για κοινωνικοποίηση, επομένως θα έπρεπε το ζήτημα να αντιμετωπισθεί με κατανόηση. Κατά την άποψή μου τα κινητά τηλέφωνα πρέπει να απαγορευτούν ρητά μόνο κατά την διάρκεια των διδακτικών ωρών, κατά τις οποίες οι μαθητές θα οφείλουν να τα έχουν απενεργοποιημένα.